Gebroken poot!

Dit kreeg ik vandaag in mijn mailbox.
Phoe dan slaat je hart toch even over.....
De vader van de pups, inmiddels junioren, Storm (Melle) van de Stommeerpolder heeft zijn poot gebroken.

Tijdens een wandeling is Storm verkeerd terecht gekomen op zijn been. Hij heeft een scheurtje in het bot en moet middels gips herstellen.

We wensen broeder Peter en zuster Karin heel veel sterkte toe!

Oktobertraining.

Heerlijk getraind vandaag met prachtig weer (zoals altijd eigenlijk).
Een groot feest, zowel voor de honden als voor de baasjes.
Er zijn heel veel foto's gemaakt, iets over de 200!!
Ik heb een selectie moeten maken en de meest duidelijke en mooie eruit gefilterd.

Hieronder een impressie:

Even voorstellen:

 

Danny met Milo                                        Merel met Brutus

 

Frans met Floyd                                      Yanick met Amber

Hildegaard met Freya                              Mijn zusje Claire, die me assisteert (samen met Danny)

Ik ga nu de foto's plaatsen van de honden afzonderlijk;

MILO:

Dit was voordat de les begon....

Kennismaken met de eend

En VAST!!

FLOYD:

Mooi he?

Dit is mooi aannemen, Frans!

BRUTUS:

Dit vind ik de mooiste foto van de dag!!

Goed gedaan Christiaan.

FREYA:

Kom voor oefenen en vooral letten op de afwerking!

Dit ziet er al goed uit bij Freya.

"zoek verloren" dat gaat ook prima.

AMBER:

Netjes Amber!

Ik kan het voor Amber zo moeilijk maken als ik wil. Ze weet me altijd in een rap tempo de eend tevoorschijn te halen en me deze te apporteren.

De Groep:

Vooraan Milo dan Amber, Freya en Floyd. Ook een hele mooie foto.

Ze zijn hier op hun beurt aan het wachten voor Markeren.

Claire met Daffy Duck.

De honden worden lekker gemaakt.

"mmmmmm kijk eens wat ik hier heb"

En toen gebeurde het........

Het meest hilarische van de dag. Haha wat heb ik gelachen en nog steeds!

Sorry Claire..........hihi

Amber was aan de beurt om te gaan markeren. Yanick was de werper en ik stond op ongeveer 50 meter van hem, samen met Amber.

Ik had tegen de groep gezegd om hun honden goed onder apél te houden. Dat wil zeggen "down" op de lijn staan en de lijn goed vasthouden!!! Ze moeten wachten op hun beurt!

Yanick werpt de eend............

Brutus is zo enthousiast dat hij claire letterlijk omver trekt en haar gewoon een paar meter meesleept!

(Hahaha tijdens het plaatsen van deze foto rollen de tranen van het lachen over mijn wangen!)

Het mooiste van alles, de helft van de groep heeft het helemaal niet zien gebeuren!

hihi zo snel was ze weer recht.

Jammer Claire! het is digitaal vastgelegd.

En Amber zit nog keurig naast me te wachten en kijkt me vragend aan wanneer haar commando komt.
Maar er komt niets uit mijn mond, ik lig namelijk helemaal dubbel van het lachen, hihi.

Het was alweer een geweldige training, mooi weer, veel gelachen, lekker vlaai na afloop.

Wat bof ik toch met deze groep, dank jullie wel allemaal voor jullie vriendschap!

Hulp op kantoor

Uitstekende hulp, heb ik op kantoor.
Het gaat hier erg relaxt aan toe met een hoog Zen-gehalte, goed voor de arbeidsomstandigheden.
Ik krijg het gevoel dat hier maar ééntje werkt.........:-))

Milo

Amber

De gebroeders Casper en Milo

De belgen onder elkaar. Hier zien we Casper uit s' Gravenvoeren en Milo uit Hoegaarden.

Mathieu mijn zoon zegt altijd "je kunt zien dat het belgen zijn, je moet ze altijd alles 2x zeggen"

Dit vind ik wel humor.....

De mannen het zijn echte macho's hoor!

Toen ze elkaar zagen, hebben ze toch spellender wijs zich moeten meten.

Naar mijn inzicht moet ik zeggen dat Milo de overhand had!

Bovenste foto: boven Milo, onder Casper

(het altijd moeilijk om duidelijke foto's te maken als ze zo wild met elkaar spelen)

En natuurlijk een gezinsfoto.

Dit was zonder iets lekkers. Er zit er maar eentje keurig.

De twee macho's vliegen alweer naar elkaar toe.

En dit is met wat lekkers.

En hocus pocus ze zitten netjes naast elkaar!

Zelfs "down", knap hè?

Wat een hamburger niet al uit maakt ;-))

Milo als gast.

Milo is tot en met maandag bij ons als gast.
Ik vind dit een cadeautje, ik bof maar.

We hebben al een flinke wandeling erop zitten en de camera was natuurlijk van de partij.
Hieronder een impressie van Milo en Amber.

Milo'ke

Met zijn bruine oren!

Dit zijn dode haren, na het weekend zijn deze verdwenen, hihi.... 

Waar is Amber??

Lijkt op zijn vader, toch?

Moeder en zoon

Amber. Ik blijf toch altijd verstelt staan van haar trotse houding.

Net alsof ze weet dat ze nu op de foto moet.

Wat een lange tongen!

Zouden ze moe zijn?

hihi, gelukkig geen Das tegengekomen........

Phoe, mama is toch wel erg ver weg!

Voorstaan op een das

4 oktober 2011 Dierendag.
Ik begin deze dag goed om een lekker stuk te wandelen met Amber. We zijn nog geen 10 minuten onderweg zie ik Amber ergens op voorstaan. Ze zat in een veld met het gewas "mosterdzaad".
Een ideale verstopplaats voor klein wild........

In eerste instantie dacht ik een konijn........
Het beest begon te bewegen.... "nee, het is groter, een vosje"
Toen zag ik dat het beestje zich begon te verdedigen "shit!!! Een Das!"
Een Das is een prachtig beest maar valt onder de roofdieren. Een volwassen Das kan erg agressief worden als deze in het nauw wordt gedreven. Het heeft gigantische klauwen en scherp gebit! Als een hond niet snel genoeg is kan het verkeerd met hem aflopen.

Met deze gedachte ging ik het veld in. Ik probeerde Amber onder appél te krijgen.
Dit lukte deels.....
Ze kwam niet voor! (bale en ik werd steeds kwader)
Maar als ik "wacht" riep, bleef ze netjes staan, zo ook de Das.......
Omdat Amber bleef staan, had de Das de mogelijkheid om weer te vluchten.
Ze lieten me tot ca. 2 a 3 meter tot bij zich komen. Ik moest zelf opletten dat de Das mij niet aanviel.
Amber cirkelde rondjes om hem en beet hem steeds in zijn kont. De Das probeerde zichzelf te verdedigen, logisch ook.
Dus na diverse keren kort bij het stel te komen, lukte het me niet om Amber aangelijnd te krijgen.
Furieus was ik, maar ik moest mijn kalmte bewaren. Ik zag alleen doem scenario voor me.

Uiteindelijk belanden we met zijn 3e in een wat opener veld, daar kreeg de Das zijn ruimte, uiteraard ging Amber hem na, totdat de Das zich omdraaide en aan Amber haar lip beet.
Hij hing er letterlijk aan.
Je kunt je voorstellen hoe ik me voelde en hoe Amber piepte......
Ik riep toen nog een keer "Kom Voorrrrrrrrrrrrrrr"
Amber trok zich los en ze was zo bij me!
(niet kwaad worden, dacht ik maar, niet kwaad worden)
Haar aangelijnd en bij het pad even gekeken wat de schade was aan Amber.
Dat viel gelukkig mee, je zag een gaatje in haar lip en het bloedde wat.

Dat is ons avontuur op Dierendag!!