Pagina's

zondag 22 januari 2012

Heerlijke training!

Zoals iedere zondag is er in Cadier en Keer jachttraining. Soms heb ik 13 honden en vandaag 7 honden.
Het doel voor dit jaar is dat iedereen (behoudens de jongste honden onder ons) voor de jachtproeven C en B worden klaargestoomd.
Op dit moment worden de proeven behandeld; los en aangelijnd volgen, houden op aangewezen plaats, apport te land, verlopen apport te land en markeerapport.

Vooruitsturen en komen op bevel en de proeven met water volgen zo snel mogelijk.
Maar daarnaast worden er ook vreemde apporte uitgevoerd met vreemd wild (hertenkop, wild zwijnenpoten). Het wennen aan geweerschot, bloedspoor en sleepwerk komen aan bod.

Vandaag hebben we heerlijk getraind en er is hard gewerkt. Hieronder een impressie met wat uitleg.

Baron Floyd

Markeren, Baron Floyd als eerste met duif en schot (rotjes die mijn zoon over had met de jaarwisseling, komen goed van past)
En dan meen je al dat sommige honden al zonder lange lijn een markeerapport aankunnen.
Floyd stormt in een rechte lijn op zijn doel af, komt als een speer terug................. en toen ging het mis.
Het haantjes gedrag, op enkele meters van zijn baasje, wijkt hij af en wilde hij toch even aan de rest van de groep laten zien, wat voor iets moois hij wel niet had!

Dit spektakel heeft wel even geduurd. Maar dan hebben we Amber als grote hulp. Ik zeg tegen degene die Amber vasthield, " laat haar maar los". Amber stormt op hem af, port hem in de zij en Amber heeft de duif.
Direct afstraffen die handel!
Ik roep "kom voor", ze komt, totdat Floyd toch nog de duif opnieuw weet te bemachtigen. Nondepie!!

Amber en Floyd

Amber er weer achteraan gestuurd. Maar dit keer was Floyd haar te snel af. Uiteindelijk liet Floyd zich verleiden voor een zwijnenpoot. En kreeg ik een gehavende duif als retour. 


Dan was ons nieuw lid aan de beurt, Nikkel een Heidewachtel van 8 maanden. Die doet het goed! Echt helemaal geweldig! Perfect gemarkeerd en netjes terug gebracht, een dikke 10.
Nikkel zijn baasje is een dierenarts en tevens jager................je weet nooit waar dat goed voor is. 
Een aanwinst in de groep :-)


De inmiddels gehavende duif wordt nog door Djégo (Heidewachtel) opgehaald.
Hij doet het steeds beter, wetende dat hij in eerste instantie helemaal niet wilde apporteren. Hij heeft ook een handje eraan om zich eerst even in het wild te rollen. En nu vooral de duif er helemaal niet meer zo fris uitziet na de actie van Floyd. En toch heeft hij hem binnengehaald. Zoals je ziet aan de lange lijn!


De duif hebben we ingeruild voor een fazantendummy. 
Hier zien we Axel, een pup van bijna 5 maanden, eveneens een Heidewachtel. Netjes gedaan!
De afstand voor de pups is natuurlijk veel korter.

  
Amber mag het ook met de fazantendummy doen. Dit ging netjes! 
Helaas hebben we Freya en Doerak niet gefotografeerd tijdens het markeren, jammer!

Nu een vreemd apport, met dank aan mijn zwager Daniel (de slager). Oefening met wild zwijnenpoot!!
Kijk en huiver, hihi.


Dit is Amber met het zwijnenpoot. De oefening ging als volgt. Aangezien er versvlees aan de poot zat, leek  het me niet verstandig om een kort apport of zoek verloren ermee uit te voeren, omdat ik bang was dat de honden er lekker op gingen knagen. 
Dus ik bedacht me de volgende oefening; de zwijnenpoot werd op ca. 5 meter gelegd, we lopen rustig met de hond erna toe, de hond neemt apport van de grond, baasje loopt rustig verder, draait om en loopt naar de  zijn eigen plek, laat de hond zitten om vervolgens de zwijnenpoot af te geven.

Freya, keurig gedaan!


Wat een lol hebben ze. Links mijn zus Claire en Frans met Floyd!



Petra met Djégo


Doerak, die wil het liefst met de zwijnenpoot ervan door.


Nikkel, alweer voortreffelijk!


Oehhh.........en Axel krijgt er geen genoeg van!


En Amber, die vond die poot maar niks! 
Ze houdt de zwijnenpoot maar met een paar haartjes vast.
Het is dat het moet......


Daarna nog een apport met een kauwtje gedaan.


Floyd


Freya


Boven zien we Doerak.
Ik vond dat Doerak geen aandacht had voor zijn baasje en heb hem even overgenomen. 
Ik probeer de honden dan uit te lokken om dat te doen wat ze bij hun baasje minder goed doen, zodat ik kan corrigeren en uitleggen hoe het wel moet. 
Ik heb alleen geen correctie hoeven te geven Doerak wiebelde van vreugde met zijn hele lijf en was een en al aandacht voor mij.



Het zware werk! Boven zien we Floyd met een dummy van 2.5 kilo! Erg onhandig ding, de honden moeten het evenwicht zoeken bij de dummy voordat ze apporteren.


Mijn Ambertje. 
Ze flikt het me steeds weer om de proef 'apport te land' met konijn het apport 1,5 meter voor mij af te breken in plaats van het me netjes te brengen. Grrrrrrr 


Nikkel, heel netjes gedaan!


Freya, super goed! Wat een elegant apport hè? Een echte dame!


Kleine Axel, prima hoor!


Jaja die Doerak! Hoe trots breng je een apport naar je baas!
Zo dus.............



Djégo, een ontstuimig apport


We hebben deze training heel veel gedaan. Iedereen heeft geweldig zijn best gedaan, ze leren iedere keer weer bij. En het allerbelangrijkste is de honden vinden het geweldig om te doen.
Na de les mogen ze allemaal even vrij om alle energie even kwijt te kunnen. 

woensdag 18 januari 2012

Whiskey


Vandaag is Monique haar pup komen laten zien.
Whiskey is een reutje en nu 4 maanden oud.


Whiskey is nog niet helemaal gewent aan grote honden. Met name honden die met hem kunnen spelen.
Amber is zo voorzichtig met haar, ze springt over hem heen om hem maar geen pijn te doen. 
Ben een beetje trots op bovenstaande actie-foto, een gelukstreffer!


Mooi he?


Zo klein als hij is, zo'n grote mond heeft hij wel!
Totdat Amber eens terug blafte, daar schrok hij van en was weer wat voorzichtiger, hihi.




Wat een dotje hè? 

Ik zei al tegen Monique dat ze hem gewoon kan meebrengen als ze de volgende keer komt. 
Ze gunnen zich prima met zijn tweetjes.
Amber heeft weer een pup om voor te zorgen......


Hier smelt je gewoon voor!


Whiskey is een kruising tussen een Maltezerleeuwtje en een Shih Tzu.
Boomerhondje worden ze ook wel genoemd.
Mijn dochters zouden hem geweldig vinden, ben ook blij dat ze er niet waren toen Whiskey op bezoek was.

dinsdag 17 januari 2012

Verslag Abby en Brutus, namens Gitte

Hieronder vinden jullie het verslag welk Gitte aan me heeft gemaild. 
Abby heeft ook een eigen blog www.gittehoefman.blogspot.com of link door vanuit mijn blog.
Kijk ook op haar blog voor meer foto's.


Het verslag:


We hebben genoten van Brutus. Het was een leuke middag. we willen hem best nog wel eens "lenen" als je meerdere honden thuis hebt.
 
Na de cursus afgelopen zondag, zei Bianca: Oja, Brutus moet ik ook meenemen.
Ze zei dat Meggie ook aan het logeren was.
Ik zei eigenlijk voor de grap: O, dan neem ik Brutus wel mee. Dan breng ik hem straks  terug.
Ja, is goed!
Nou zo gezegd, zo gedaan.
Brutus ging mee.
Hij liep keurig met mij en Abby mee naar huis.
Thuis aangekomen, moesten natuurlijk eerst de pootjes schoongemaakt worden.
Daarna liet Abby onze woonkamer zien aan Brutus, en vooral wat niet mag ( in de bank springen)
Dus eerst even optreden.




Ze hebben allebei een botje gekregen waarna ze samen op 1 botje lagen te knagen.


Abby vond het heerlijk om de oren van Brutus schoon te wassen. 
En Brutus vond deze schoonmaaksessie meer dan prima.


Na de grote schoonmaak hebben ze samen liggen spelen.
Brutus stond het zelfs toe dat Abby dominant over hem heen stond.




Na het spelen was het tijd om te wandelen.
Roger met Brutus en Abby. 
Hij vond het leuk om Brutus weer eens te zien.
En om met hem op pad te gaan.


Abby en Brutus samen in het bos.
Moeilijk om ze beide 1 kant op te laten kijken als je een super langzame camera hebt.


Brutus dook de struiken in en vond een dode vos, zoals een goede jachthond dat betaamt.
Volgens mij lag hij er net. Wij roken hem nog niet.


Natuurlijk hebben we ze ook los laten rennen en spelen, maar wel in een afgesloten wei, anders peert Abby het hem weer.


Hier was Brutus toch duidelijk de baas.
Abby rent harder, maar als Brutus haar te pakken krijgt wordt ze toch tegen de grond gewerkt.
Dat ging gepaard met een hoop gepiep en geschreeuw.
Abby onderop.


Toch wel moe geworden, van Abby bij te houden.
Hé, Brutus kom je nog?


Ze hebben flink liggen dollen in het veld.
Toen Brutus eenmaal duidelijk had gemaakt dat hij de baas was, gingen ze samen op pad.


Na het dollen hebben we in 1 weg Romeo van de wei gehaald en naar de manege gebracht.
Wat gebeurt daar?
O, Marieke met de voerkar.


Nog even samen met Roger op het stro.
Abby wilde er niet op.
Brutus en Abby werden nog even in de wasplaats van de manege schoongemaakt.
Nadat ze allebei schoon waren zijn we naar de Kerkstraat gelopen om Brutus weer terug te brengen.
Daniël zou hem rond 17.00 weer komen halen.
Daar werden w e enthousiast begroet door Amber en Meggie.
 Brutus rende naar binnen, en was Abby alweer vergeten............
Moe maar voldaan ging Abby weer mee naar huis en heeft de hele avond liggen slapen.

Heel erg bedankt voor de mooie foto's en het uitgebreide verslag! Broer en zus hebben zich voortreffelijk vermaakt!

Het is ontzettend fijn om zo'n goed contact te hebben met alle baasjes van de pups. 
We hebben het allemaal erg gezellig al is het op de training waar 7 honden van het nest komen of gewoon contact per mail of af en toe een bezoekje bij Storm en Maarten, Milo. 
ONE BIG FAMILIE!

Ik voel me erg geëerd om dit samen met jullie allemaal te delen.
Dank jullie allemaal voor jullie vriendschap.
Bianca 

maandag 16 januari 2012

Barones Meggie von Cayer Blanck

Gisteren hadden we Meggie de hele dag tot onze beschikking. Heel vroeg in de ochtend werd ze ons gebracht. Dus zondagmorgen kon ze gewoon meedoen aan de training. 
Prompt erna belde mijn zwager of hij Brutus kon brengen, ze hadden andere verplichtingen.
Oké, dat ging ook nog wel. Hij moest me wel Brutus brengen op het trainingsveld, omdat ik al eerder begon met de puppy's (Doerak, Axel en Nikkel).
Dus ik had die zondag 3 honden thuis. One big familie!

Nu was Gite zo goed (van Abby) om zich die middag te ontfermen over Brutus. Ze vond het leuk om hem even te laten zien aan Roger. Ze hadden namelijk toen ze ongeveer 8 weken waren, Brutus ook op sleeptouw genomen. Ze waren toen gaan 'jatsen' (er op uit trekken) naar Maastricht.
De foto's en verslag krijg ik nog van Gite, dus wordt vervolgt.................. 

Maar nu Meggie.................
Meggie lijkt zo veel op haar moeder dat ik echt goed moet kijken wie wie is. 
Ze is even groot, net zo zwart, dezelfde kop, Amber heeft net wat meer witten vlekken op haar borst.
Zo moeder, zo dochter zullen we maar zeggen.



Boven: Meggie neemt zoveel mogelijk piepspeeltjes in haar mond.
Aan één heeft ze niet genoeg!


Hier zijn ze dan: Moeder en dochter.
Aan jullie om te zeggen wie wie is?



Het zonnetje scheen weer eens na een lange periode van duisternis.
De honden zijn met dit weer lekker veel buiten geweest, heerlijk!
Dit is Meggie trouwens!

maandag 9 januari 2012

Met Amber en Casper op avontuur!


Dit lijkt wel een titel van een goed boek!
Het was in ieder geval een geslaagde wandeling, samen met Guido, Bjorn en de honden.

Degene die de eindejaarswandeling met me hebben gelopen zullen de plaatsen op de foto's herkennen.



Boven: ze stonden hier geweldig en ik was net op tijd om deze foto te maken. 
En Zjoef..... weg waren ze!


Boven en onder; Het hindernisse pad; Deze naam heb ik zelf verzonden. 
Het is eigelijk een illegaal pad door het bos, het is klauter en klimwerk om dit te doorlopen.
De honden vinden het geweldig! Dus ik ook!




Na alle regen van afgelopen dagen zijn de kikkerpoelen weer gevuld. Helemaal te gek voor de honden, wat minder voor de kikkers en de salamanders, maar deze zitten diep onder de modder.



Boven, onder en daaronder; 
Dit is de "Wolfskop" een berg geheel van mergel. 
Voor de honden wat  vlieg- en stuntwerk. Voor ons, af toe hartkloppingen! ;-)




Boven en onder:
Ik kan het dan toch niet laten om ze even netjes neer te zetten om "proberen" een mooie foto te krijgen.
En aangezien ik niet snel tevreden ben, zijn het er heel wat geworden, met het gevolg dat ik niet kan kiezen  welke ik moet plaatsen, hihi. 



Na een pittige klim de "Wolfskop" op, krijgen we een wat heiig-gebiedje.
Ik heb helaas geen foto van het uitzicht gemaakt wat toch echt de moeite waard is.
Jammer, de volgende keer!